Open Brief van Agora

Dorst naar democratie

2019 wordt een jaar van verandering. Het hangt in de lucht en is voelbaar in alle lagen van onze

samenleving. Ons politiek systeem wankelt steeds nadrukkelijker Als ze wil overleven, dan heeft

onze democratie meer inspraak en betrokkenheid van de bevolking nodig. Dat kan als we open

staan voor het democratisch experiment. Want de alternatieven bestaan.

Verzet is vandaag overal. Het legt de vinger op de wonde. Onze bestuurders zijn niet (genoeg)

bezig met de uitdagingen van deze tijd. Dat laat zich voelen in de ingehouden woede of de

recente betogingen, in de vrijwillige inzet van de burgerbewegingen, in de voortdurende strijd

voor mensenrechten wereldwijd. Ook in het alledaagse leven zien we verzet, op kleine schaal:

mensen consumeren anders, verplaatsen zich bewuster en spannen zich in voor betere werken

leefomstandigheden. Elke daad van verzet is een politieke daad. De meeste mensen lopen

daarbij niet achter een logo of vlag van een partij, maar strijden voor de inhoud van de zaak.

Het geloof in ons huidige politiek systeem zit op een dieptepunt. De mensen verliezen het

vertrouwen in de verkozenen die hen moeten vertegenwoordigen in parlementen en regeringen.

“Politiek is niets voor mij”, “te ingewikkeld”, “het zijn toch maar zakkenvullers”, we horen het

maar al te vaak. Het is duidelijk: de klassieke politieke partijen, de particratie en vooral de

vertegenwoordiging missen legitimiteit en efficiëntie. Ze staan te ver van de bevolking.

Het huidige representatieve politieke systeem lijkt aan de basis te liggen van dit politiek

wantrouwen. Vandaag kunnen we onze samenleving slechts vormgeven door om de vier of vijf

jaar naar de stembus te trekken. Daar stopt de directe politieke betrokkenheid voor velen. Via

het stembriefje duiden we verkozenen aan die ons in alles zullen vertegenwoordigen. Of dat

hopen we dan toch, want de enige controle die wij als burgers op hen kunnen uitoefenen komt

bij de volgende verkiezingen. Mensen vragen meer betrokkenheid, steeds nadrukkelijker. Ze

willen hun stem laten horen in plaats van ze te geven aan een politicus.

De ‘gewone’ mens is absoluut capabel om juiste beslissingen te nemen. Iedereen die zich

voldoende informeert en de open discussie met anderen durft aan te gaan, kan een zich een

gefundeerde mening vormen. In overleg kunnen dan concrete en breed gedragen oplossingen

naar voren geschoven worden. Dat het kan al meermaals aangetoond: in Ierland en IJsland

herschreven gelote burgers zelfs de grondwet. Het antwoord op de crisis van de

representatieve democratie moet meer zijn dan opsmuk of schijnparticipatie. Structurele

veranderingen dringen zich op.

Dit is een oproep om het politiek debat te verrijken met de stem van bevolking. De tijd is rijp

voor een bestuursorgaan dat mensen uit alle lagen van de bevolking bijeenbrengt en

verschillende opvattingen met elkaar confronteert. Een ware agora voor het publieke debat. Een

plek waar concrete oplossingen ontstaan die het partijbelang overstijgen. Een plek waar

langetermijnvisie belangrijker is dan de uitslag van de volgende verkiezingen. Een plek waar we

van partijpolitiek naar volkspolitiek kunnen gaan.

Een gelote assemblee is de democratische plek bij uitstek. Een assemblee waar iedereen in

principe ooit zou kunnen zetelen en die representatief is voor onze diverse samenleving. Een

assemblee die institutioneel verankerd is en échte beslissingsmacht heeft, parallel aan het

bestaande parlement. Een plek waar de deelnemers tijd en ondersteuning krijgen om zich te

informeren en gegronde beslissingen te nemen. Geen praatbarak dus, maar échte

zeggenschap over de samenleving.

De organisatie van zo’n gelote assemblee is precies de bestaansreden van de beweging Agora.

Vanaf het najaar van 2019 zal ze op het niveau van het Brussels gewest een assemblee

organiseren die is samengesteld uit 89 gelote Brusselaars. Agora wil dit doen in alle

transparantie, omkaderd door professionals en onafhankelijk van electorale strategieën. Een

soevereine assemblee, die haar eigen agenda opstelt en wetsvoorstellen kan doen. Een

assemblee die regelmatig van samenstelling verandert en tegelijk een continuïteit heeft die de

verkiezingen overstijgt.

Belangrijk: om deze assemblee meer gewicht te geven, neemt Agora met een burgerlijst deel

aan de Brusselse gewestverkiezingen. In afwachting van de institutionele verankering van het

concept van een gelote assemblee, wil Agora de Brusselse bevolking toch al een rechtstreekse

stem geven in het Brussels parlement. De verkozene(n) van Agora zullen namelijk als

woordvoerder(s) optreden van de assemblee in het parlementaire systeem. Zij zullen de stem

van de Brusselaars - als een paard van Troje - injecteren in het hart van de wetgevende macht.

Als eerste ondertekenaars van deze tekst staan wij alvast achter Agora bij het neerleggen van

de verkiezingslijst. Agora heeft minimaal 500 handtekeningen om deze lijst te kunnen indienen.

Of beter nog: 3.333 handtekeningen, het aantal stemmen dat nodig is voor een verkozene.

Teken mee om dit mogelijk te maken, praat erover met vrienden, kennissen, familie en volg

Agora off- en online.


Getekend - in gelote volgorde:

Lidewij Nuitten, journaliste

Gorik van Oudheusden (aka Zwangere Guy), rapper

Annemie Smekens, leerkracht

David Van Reybrouck, schrijver

Wim Kennis, éminence grise van het Brusselse middenveld

Martine Peeters, bazin van café Au Daringman

Walter Hus, componist en solist

Vincent Spronck, gevangenisdirecteur

David Menez, kunstenaar

Edith Wustefeld, activiste

Reginald de Potesta de Waleffe, activist

Bie Vancraeynest, opiniemaakster

Joost Vandecasteele, schrijver en TV-maker

Walter Hus, muzikant

SYSMO, muziekgroep

0 vue

Agora, 2020

Bruxelles, Belgique